Acceptatie

Over het aanvaarden van pijn

Auteur: Peter


Hard pak slaagJe hoort vaak over mannen die als slaaf hun grenzen willen verleggen. Ik zou het anders willen formuleren. Het is mijn wens om in een toestand van volledige acceptatie te komen. Ik droom ervan dat een Dominante Vrouw me begripvol maar dwingend meeneemt naar een sfeer waarin ik hevige pijn accepteer, ja zelfs verwelkom. Uiteindelijk stel ik mezelf met liefde beschikbaar voor de pijn.

Het is niet alleen maar een kwestie van simpelweg vastgebonden worden en een stevig pak slaag ontvangen. Aanvankelijk verzet een deel van mijn geest zich tegen de pijn, terwijl een ander deel juist geen weerstand wil bieden. De Meesteres die ik in gedachten heb kent de weg in dit psychische landschap. Ze is in staat leiding te geven, en me naar een toestand van overgave te voeren.

VintageIs dit een seksueel verlangen? Ten dele. In mijn gedachten is het altijd een vrouw, nooit een man, die me die pijn toedient. Bovendien zie ik haar altijd op een bepaalde manier gekleed: vrouwelijk, beschaafd, elegant, chique. Ze draagt een klassieke rok of jurk, sieraden (parelsnoer?), nylonkousen, eenvoudige stijlvolle pumps. Een echte dame die de rol van lerares of gouvernante aanneemt.

Toch gaat het niet om seksuele bevrediging. Integendeel. De vrouwelijkheid die deze Meesteres uitstraalt is een van haar wapens. Het is een machtsmiddel om me figuurlijk, en waarschijnlijk ook letterlijk, op de knieën te krijgen. Ze roept mijn verlangen op, speelt daarmee, en maakt me gewillig, dienstbaar en gehoorzaam. Op subtiele wijze draagt haar verschijning bij aan het laten varen van mijn verzet tegen de op handen zijnde marteling.

Ready for caningVaak stel ik me voor dat ik gebukt vastgebonden ben, naakt, en met een Spaans rietje en soortgelijke instrumenten tegen mijn billen wordt geslagen. Hard en langdurig. Daarnaast zal de Meesters me discipline bijbrengen, trainen, dresseren en opleiden, leren om gehoorzaam te zijn. Hierdoor neemt ze bezit van mij en brengt ze me in een toestand waarin ik hevige pijn, door haar toegebracht, zal accepteren.

Als ze ontevreden is over mijn prestaties volgt er onherroepelijk straf. Misschien sluit ze me op in een kooi, met zware tepelklemmen et cetera, mijn handen vastgebonden. Of ze verlangt van me dat ik haar warme champagne drink. De Meesteres is streng en sadistisch. Goed gedrag wordt misschien beloond met een lief gebaar, een complimentje of een klopje tegen mijn billen, maar daarna gaat de foltering weer verder. En ik verwelkom de pijn. Voor haar.


Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan via het contactformulier.