De ontwikkeling van mijn sadisme

Sadisme bij dominante vrouwen.

De redactie was al een tijd op zoek naar een goed verhaal van een sadistische vrouw. Uiteindelijk kwam er een mooie inzending binnen van een dominante dame die zich AET noemt. Lees en huiver!

(De namen Aubra en ranting verwijzen naar twee van haar vele slachtoffers.)


AET-4Mijn ontmaagding was in het restaurant waar ik werkte op tafel 30. De krassen die ik zette in het tafelblad, vanwege mijn orgasme, staan er heden ten dage nog. Eigenlijk sindsdien beet ik of kraste ik tijdens mijn hoogtepunten. Ik beet of kraste niet door, want dan zou ik de ander misschien pijn doen.

Tijdens het beginnersworkshop-weekend van de Wild Side zette ik mijn eerste stapjes richting pijn op een ander inflicteren. Er was daar een leuk masochistisch meisje waar het mee klikte. En die wilde dolgraag door mij geslagen worden. Ik koos voor het zwepen van de voeten. Maar ik durfde niet zo goed. Dus deed een ervaren speelster het voor. De genotskreun die uit het masochistische meisje kwam was “just marvellous”. Maar toen was ik aan de beurt. Na de slag onder de voeten, schoot ik vol tranen een andere ruimte in. Er kwamen heel wat emoties los. Later op die nacht belandden we in een vrijpartij waarin ze aangaf dat ik wel door mocht krassen. Guess what happened, tijdens het hoogtepunt?

Vervolgens kwam er een heel era aan speelmaatjes. Eén zelfs in Groningen. Die had eigenlijk vrij weinig van mijn floggers, dus ging ik de cane eens proberen. Ik wilde wel eerst haar echte auw horen. Want nu zei ze auw en hield ik op. Grinn. Dus eerst was auw een grens.

AET-2Later was het dat ik niet wilde spelen met straf. Want dit combineerde niet met mijn gevoel. Ik wordt opgewonden van pijn uitdelen. Dat combineerde niet met de negatieve associaties van straffen. Met een zeer ervaren bottom heb ik via een rollenspel straf uitgedeeld. Dat was tijdens mijn Dinerspel. Er konden veel bonus punten worden verdiend en een aantal strafslagen/punten voor service errors. (De bonus punten werden van de strafpunten afgetrokken) De bottom was geen pijnliefhebber.

Ik weet niet wat mij afschrikte. Het feit dat deze bottom niet van pijn hield en het dus echt pijn voor hem deed. Of dat het het strafprincipe was. In ieder geval. Het pijn uitdelen in ook maar een paar slagen wond niet op. Dus ik speelde liever niet meer met straf & liever alleen met masochisten.

Via een aantal masochistische bottoms werd de volgende grens door broken. Namelijk het ophouden met slaan zodra ze begonnen te spartelen. Ik vond dat eigenlijk wel mega sexy. Dus daar was maar één kleine aanmoediging voor nodig.

AET-3Als snel werd ik die sadistische wervelwind die er heden ten dage ook nog in me zit. Het slag-arsenaal werd snel uitgebreid. Ik speelde ook toen al met het stoplichtprincipe, omdat ik met veel nieuwe speelmaatjes speelde. Dit gaf mij de zekerheid dat bij één of een paar te harde slagen, het spel niet kwam stil te liggen. De bottom niet boos zou zijn etc. Dat ik dus heerlijk mijn sadistische zelf los kon laten. En even moest opletten wanneer er oranje werd gezegd. Dan even wat rustiger aan op een ander plekje.

Het opzoeken van de oranjes van mijn speelmaatjes windt mij dermate op dat ik er een lichamelijke reactie bij heb. Die ene tussen de benen zeg maar;-) Ik heb dat een paar van mijn speelmaatjes ook laten voelen. Dit resulteerde in de eerste keer al seksend pijn inflicteren. Geweldig! Zie je het al voor je? De sadiste die fijn doorpijnigt tijdens penetratie. Weer een grens verlegd.

Toen kwam het moment dat een speelmaatje in diepe sub (shock) space terecht kwam. Ik heb hem op mijn bed gelegd. Hij was geestelijk nog wel bij, maar kon zijn lichaam niet meer onder controle houden. De Rapist in mij kwam in één stormvloed omhoog. Ik moest en zou hem aanranden. Ik schaamde me voor deze heftige impuls. En ondanks dat het een man was, en ik het waarschijnlijk best had kunnen maken, heb ik het niet gedaan, omdat we daar geen afspraken over gemaakt hadden. En hij zich niet kon verweren.

AET-1Ik wilde die heftige reactie eigenlijk niet meer hebben. Dus ik liet mijn speelmaatjes niet meer in subspace komen. Ik was er als de dood voor. Die grens is nu aan het verschuiven. Ik heb al eens iemand in subspace gefist. Dat was een hele stap voor mij.

Toen kwam mijn extreme folteringsfase. Dit is mede aan Aubra & ranting te danken, omdat ze zoveel kunnen hebben. Dat ik er zelfs met de extreme pijnigingsmiddelen eigenlijk nog ruimte was voor meer. Ik zat niet snel aan hun oranjes. Ze gingen wel dansen van de pijn op een gegeven moment. Ik kreeg RSI van ze, so to speak. Toen merkte ik dat ik juist hele gemene plekjes kon vinden op het lichaam, waar ze niet gewend waren om geslagen te worden. That worked like a charm. Bastinado en caning van de kuiten o.a. Brachten mij weer in extase. Bij een vrouwelijke bottom merkte ik dat spelen met angst haar pijngrens verlaagde.

Bij ranting merkte ik dat ik niet hoefde op te warmen. Haha. Whippie je jee. Want dat vond ik me toch saai. Sindsdien warm ik eigenlijk niet meer op. Ik begin wat rustiger met de cane. Wat al vrij snel overgaat in harde caning.

Door wat gesprekken met een vrouwelijke sub. Kan ik sinds kort ook dermate rustig canen dat er een orgasme bereikt kan worden. Ook ben ik met haar over de oranje pijngrens heen gegaan. En dat ze het volhield uit dienstbaarheid voor mij. Super sexy!

De plekjes waar ik ging canen werden ook pijnlijker, als wel intiemer. Dit leverde bij mij een heftigere lichamelijke opwinding te weeg dan alleen heel nat worden. Uit schaamte voor deze reactie, heb ik het laatste beetje tegen gehouden. Ik kwam dus (zo goed als) klaar door het toebrengen van extreme pijn.

AET-6Maar zelfs zonder opwarming had ranting nog ruimte over om meer te incasseren. Dus hebben we tijdens het JF iets nieuws geprobeerd wat ik ook super opwindend vind. De dubbele Torture. Oftewel erg ongemakkelijke houdingen voor hem uitkiezen en lekker door blijven meppen.

Nu verleg ik mijn eigen grenzen en die van mijn subs in steeds creatievere marteltechnieken te ontdekken. Naalden onder de teen nagel zijn next. Voor de vrouwelijke sub staan 74 knijpers op het menu die heel irritant langzaam afgefloggerd worden. Dat ze net die knijper weer voelt en dat de knijper stukje bij beetje steeds meer van haar velletje afglijdt.

Voor mezelf op het menu staat eens klaarkomen op de pijn die ik toebrengen en me daar niet voor schamen. Ik denk dat het wel gaat lukken aangezien er nog een vrouw is die dat ook eens heeft meegemaakt. En ik me daardoor een mindere freak voel en het kan accepteren, dat mijn seksualiteit zo werkt.

Nou open genoeg geweest lijkt me zo.

 

AET


Voor het Fetlife profiel van deze authentieke sadiste, klik hier (vanzelfsprekend alleen toegankelijk indien u zelf ook een Fetlife profiel heeft).

Wilt u ook een stukje schrijven voor Venus in Bont? Of is het een idee om een interview met u af te nemen? Neem dan a.u.b. contact op via het contactformulier.