Penthesileia Troy (deel 1)

Over de bewustwording van een Domina (deel 1).

Venus in Bont heeft het verhaal ontvangen van een vrouw die sub dacht te zijn maar eigenlijk dominant was: Penthesileia Troy. Hier deel 1 van het verhaal van deze werkelijk dominante vrouw. (De link naar deel 2 staat onderin).


Sub-1Toen ik nog een S(s)ub was.

Een betere titel zou zijn: toen ik nog pretendeerde een sub te zijn…

Als je rond deze tijd vorig jaar aan me gevraagd zou hebben of ik nu, op deze dag in dit jaar 2015 nog heerlijk zou genieten van een flinke spanking zou ik dat zeer waarschijnlijk met glinsterende ogen volmondig bevestigd hebben. Dat ik er heden ten dage nog steeds heerlijk van geniet maar dan wel door de spanking zelf te geven, zou toen niet direct top of mind zijn geweest.

Geheel onverwachts en met inmenging van een lieve latex vriendin kwam ik onlangs in contact met een single onderdanige man. Single en ook nog interessant leuk. Voor de in mijn inmiddels berustte en gelaten toestand een bijna onmogelijke combinatie. De man in kwestie is een stuiterende kletsmajoor. Heel veel energie en actie. Ik herken hier heel veel van mezelf in.

Sub-4Enige tijd geleden kwam ik eindelijk in aanraking met de wereld waar ik me direct zo fijn en thuis voelde. Ik straal niets subachtigs uit wat het uitermate moeilijk maakte om iemand te vinden die niet dankte voor de eer en zich haastig uit de voeten maakte.

Naast mijn uitstraling ontbrak het me ook overduidelijk aan onderdanigheid. Zelfs mijn ‘ik ben toch leuk en lief’ haalde menig D niet over om me in de boeien te hangen. Ze wilden hun vingers niet branden/laten tintelen aan die bijdehandte obstinate tante. Mijn humor was niet echt opbouwend voor sommige ietwat onzekere D’s. Mijn meewarige grijns en oooh wat schattig dat jij denkt dat je dominant bent hielp mijn reputatie om voor schattig en lief door te gaan ook niet echt. Ik ging elke keer de strijd aan i.p.v. op mijn knieën. (Langs deze weg mijn welgemeende excuses aan eenieder die zich in dit verhaal als mijn slachtoffer herkent).

De grote man, die nu mijn grote lieve vriend is en die het wel aandurfde heeft heel wat te stellen gehad. Zijn eerste vraag aan mij was waarom ik toch dacht dat ik een sub was… Ik manipuleerde, verstopte speledingen die me te pijnlijk waren, zei op alles standaard nee, vuurspugende ogen, geen drama maar pure oorlog voerde ik! Wat bedoel je met ga op je knieën naast me zitten? Ben je niet goed?

Sub-3Standaard ging ik overal over in discussie en heb hem zelfs een keer willen schoppen omdat hij niet direct stopte toen ik dat wenste. Want hij moest natuurlijk wel naar me luisteren!!!! Dat hij me bij elke spel weer ‘iets’ harder aanpakte kan ik me nu heel goed voorstellen. Maar wat hebben we veel lol gehad. Op een dag besloten we te stoppen met onze manier van ‘spelen’ en andere leuke dingen samen te gaan doen. Fantasyfestivals bezoeken en lange gesprekken over de wondere wereld van BDSM.

Ik moest en zou beleven. Ik ben als een dolle gaan onderzoeken, uit gaan vinden en ondervinden. Elektriek, touwtjes, kaarsvet, kettingen, zwepen, floggers, canes, mindplay, blauwe en kapotte billen, pijn en opluchting. Er is maar weinig waar ik niet van genoten of omarmd heb. Maar nooit als volwaardig sub…. Ik had en hield heel strak de touwtjes in handen.

Hoe meer ik ondervond en er een mening over kreeg des te meer mijn mindset wijzigde. De hang naar loslaten en volledige overgave, waar ik zo stellig naar op zoek was, dat kon ik gewoon niet.

Ik ben Dominant en ik was de ‘worst sub ever!’

Lees het vervolg van dit verhaal van Penthesileia Troy: Ik ben een domina!


Wilt u ook een ervaring delen? Of een artikel voor deze website schrijven? Neem dan a.u.b. contact op via het contactformulier.