Therapie

Over billenkoek als therapeutische behandeling.

Auteur: Peter


TegenslagIn het leven maken we allemaal wel eens een periode mee waarin de dingen niet zo lekker lopen. Een liefdesrelatie is voorbij of de drukte op het werk wordt ons teveel. Als reactie op de tegenslag gaat een persoon wellicht teveel roken of eten, een ander kan het niet meer zo goed opbrengen om het huis schoon te houden, en een derde gaat de vriendenkring bestoken met zelfmedelijden, of klapt juist dicht en sluit zich op. In dat soort situaties weten we diep van binnen dat we onszelf tot de orde moeten roepen. We zouden de mouwen moeten opstropen, beseffen we, en met onszelf aan de slag gaan. Maar het ontbreekt ons aan wilskracht en discipline. Bijna iedereen heeft dit wel eens meegemaakt of bij anderen gezien.

Er zijn in Nederland veel hulpverleners die ons in dit soort omstandigheden verder kunnen helpen. We kunnen bij therapeuten, coaches en counselors terecht om gesprekken te voeren. Er wordt ook wel gebruik gemaakt van technieken als mindfulness, yoga, meditatie, Past Reality Integration, Acceptatie en Commitment Training. Wat ik nog niet ben tegengekomen is een therapeut die ouderwetse billenkoek toepast. Hoe zou zo’n sessie eruit zien? Laten we proberen ons een voorstelling te maken.

TherapeuteEen cliënt – we zeggen maar even dat het een man is – komt bij zijn therapeute voor zijn wekelijkse consult. De vrouw is gekleed in een hoog gesloten bloes, een strakke kokerrok, bijpassende kousen en degelijke schoenen met een bescheiden hakje. Haar haren heeft ze opstoken tot een streng knotje. Ze zitten tegenover elkaar en praten een tijdje over zijn vorderingen van de afgelopen week. Heeft hij zijn opdrachten goed uitgevoerd? Welke emoties kwamen daarbij naar boven? Misschien heeft de man de doos tissues die op tafel staat hard nodig om de tranen van zijn wangen te vegen en zijn neus te snuiten.

Halverwege de sessie beginnen ze te praten over zijn volgende opdracht. De man moet bijvoorbeeld een week lang een logboek van zijn gevoelens bijhouden, en daarbij noteren in welke situaties die gevoelens omhoog kwamen en welke herinneringen eraan verbonden zijn. Ook moet hij zijn eetgedrag matigen en afzien van alcohol en masturbatie. Volgende week moet over zijn ervaringen vertellen. De cliënt moet op zijn knieën gaan zitten en beloven dat hij zijn best zal doen.

AfsluitingEen belofte is voor deze strenge mevrouw echter niet voldoende. Ze vertelt hem koeltjes dat hij naar de tafel in de hoek moet lopen, zijn broek naar beneden moet schuiven, en met zijn bovenlichaam over het tafelblad moet buigen zodat zijn blote achterwerk goed benaderbaar is. Terwijl hij daarmee bezig is opent de therapeute een kast om een geschikte cane uit te zoeken. Ze vertelt hem hoeveel slagen tegen zijn billen hij kan verwachten – bijvoorbeeld zestig in series van zes – en geeft hem de opdracht mee te tellen. Na elke serie tegen zijn steeds bonter wordende achterste moet hij zijn opdracht voor de komende week herhalen en beloven dat hij deze keurig zal uitvoeren. Tenslotte volgen er ter afsluiting nog zes extra harde klappen, voor de zekerheid, om ervoor te zorgen dat hij zijn taak echt niet zal vergeten. Daarna mag hij zijn broek optrekken en naar huis gaan. Op het moment dat hij in de auto gaat zitten wordt hij reeds op pijnlijke wijze aan zijn opdracht herinnerd.

De ‘denk tank’ van Venus in Bont vraagt zich af of er in Nederland dames zijn die zich tot zulke werkzaamheden aangetrokken voelen, die goed kunnen luisteren, zich niet door een paar tranen laten inpakken, discipline hoog in het vaandel hebben, en stevige klappen kunnen uitdelen. Kortom, vrouwen die hun psychologische, opvoedkundige en sadistische vaardigheden kunnen samensmeden tot een effectieve therapeutische aanpak voor mannen (en vrouwen) in geestelijke nood.


Reacties worden op prijs gesteld. Gebruik hiervoor a.u.b. het contactformulier.